Dzień Truskawki (Ichigo no hi) 🍓 5 stycznia 2019 – Opublikowane w: Japonia, Księgarnia

Uwielbiamy gry słowne – japoński oferuje ich bardzo wiele, zwłaszcza gdy w grę wchodzą liczby. Jednym z nich jest “Dzień Truskawki” – Ichigo no hi. Ichi-go to “jeden pięć” (一・五), a także “truskawka” (イチゴ). Ktoś skojarzył (pewnie truskawkowe lobby?), że po zapisaniu daty 1月5日, otrzymujemy dwie cyfry, które przeczytane razem tworzą pyszny owoc. Albo przynajmniej marzenie o nim.

Od kilku dni przy każdej redakcyjnej kawie szukałyśmy motywu truskawki w japońskiej literaturze. Przetrząsałyśmy antologie opowiadań, sięgałyśmy w otchłań naszej pamięci – “ktoś zajadał się truskawkami?” – pytała jedna drugą, ale ciągle znajdowałyśmy wszystko, tylko nie truskawki: brzoskwinie (np. opowiadanie Peaches Akiry Abe w The Penguin Book of Japanese Short Stories), banany (imię Banany Yoshimoto, halo!) czy jabłka.

Ale wystarczyła wzmianka o ichigo daifuku w książce Japońskie słodycze, że nabrałyśmy na truskawki takiego smaku, że zębatki w naszych głowach zaczęły szybciej działać. Oto efekty.

Norwegian wood Harukiego Murakamiego pojawia się “strawberry shortcake” – popularne ciasto biszkoptowe z kremem i truskawkami, japońska wariacja na temat europejskich ciast.

No, even I know better than that. I’m looking for selfishness. Perfect selfishness. Like, say I tell you I want to eat strawberry shortcake. And you stop everything you’re doing and run out and buy it for me. And you come back out of breath and get down on your knees and hold this strawberry shortcake out to me. And I say I don’t want it anymore and throw it out the window. That’s what I’m looking for.

W bardziej mrocznym wydaniu to samo ciasto pojawia się też u Yōko Ogawy w “Revenge”:

Long after I had realized my son would not be coming back, I kept the strawberry shortcake we were meant to have eaten together. I passed my days watching it rot. First, the cream turned brown and separated from the fat, straining the cellophane wrapper. Then the strawberries dried out, wrinkling up like the heads of deformed babies. The sponge cake hardened and crumbled, and finally a layer of mold appeared.

Pole truskawek pojawia się w The Decay of the Angel Yukio Mishimy:

It was gone.
There were bonfires in what had been strawberry patches below the window.
The plastic shelters which had until about the end of the summer rains covered the whole expanse had all been taken away. The strawberry season was past. Cuttings for forced cultivation were off at the fifth station of Fuji welcoming man-made winter. They would return late in October, to be ready for Christmas market

Ichigo to imię jednej z głównych bohaterek powieści shōjoKamikaze Girls, autorstwa Novali Takemoto, którego eseje znajdziecie również w pozycji So Pretty / Very Rotten. To opowieść o przyjaźni dwóch dziewczyn, które należą do dwóch całkowicie różnych subkultur. Jedna z nich należy do gangu motorowego, druga – ubiera się w ubrania w stylu gothic lolita (polecamy też album ze zdjęciami Gothic & Lolita). Pomimo ewidentnych różnic (zarówno w wyglądzie, jak i w charakterze) bohaterki nawiązują przyjaźń i ratują się nawzajem z niejednej perypetii.

O truskawkach pisze też w The Pillow Book Sei Shōnagon w rozdzialiku zatytułowanym “Refined and Elegant Things”:

A girl’s over-robe of white on white over pale violet-grey.

The eggs of the spot-billed duck.

Shaved ice with a sweet syrup, served in a shiny new metal bowl.

A crystal rosary.

Wisteria flowers.

Snow on plum blossoms.

An adorable little child eating strawberries.

My na naszą listę wyrafinowanych i eleganckich rzeczy wpisujemy: ichigo daifuku podane z cierpką herbatą matcha. Ale o tym na razie musimy tylko pomarzyć.

« Ryūnosuke Akutagawa “Śnieg”
Osamu Dazai “Poranek” »