Delhi. Stolica ze złota i snu

To opowieść o nierównościach, o utracie dawnego charakteru miasta, o chciwości… a przede wszystkim o ludziach. Pozwoliła zrozumieć mi trochę to, co widzę na ulicach i choć trochę wyobrazić sobie , jak miasto mogło wyglądać przed Podziałem. Ale to także – a może przede wszystkim? – opowieść o społeczeństwie, w którym działają mechanizmy niezbyt różne od tego, co możemy zobaczyć w Polsce czy w Japonii. To książka o bogatych, którzy boją się biednych, o konserwatyzmie, o wtłaczaniu kobiet w “domowe ramy”. Oraz o bylejakości, korupcji, zawiści. O ludziach.

Idea, że miejsce kobiety jest w domu, miała w Indiach bardzo szczególne i wymowne znaczenie, wywodzące się z kolonialnej przeszłości kraju. W XIX wieku nastąpił między płciami bezwzględny podział ról. Kontrola kolonizatorów nad handlem i polityką oznaczała, że mężczyźni, aby załatwiać swoje sprawy, musieli częściowo zrezygnować z indyjskiego sposobu życia, naginając się, poza domem, do brytyjskiego prawa, języka, stroju, techniki i obyczajów społecznych. Narodowym zadaniem kobiet stało się zatem ocalenie i przechowanie – w imieniu całej reszty – indyjskiej egzystencji w jej czystej i nieskażonej postaci, co pociągało ze sobą konieczność wystrzegania się zepsutej sfery publicznej. Kobiety miały siedzieć w domu i pilnować, by pozostał ostoją duchowej czystości – ostatnią linią obrony przed kolonizacją duszy, schronieniem, gdzie ich mężowie mogli wrócić do sił.

49,90  z VAT

Dodaj do ulubionych
Dodaj do ulubionych
Waga0.4 kg
Wymiary23 × 14.5 × 4.2 cm
Autor

ISBN

Liczba stron

Wydawnictwo

Data wydania

Tłumaczenie

Możesz lubić także…