Grobowa cisza, żałobny zgiełk

Tłumaczenie: Anna Karpiuk

$9,94$10,71

Ten zbiór opowiadań to druga wydana przez nas książka Yōko Ogawy, autorki Ukochanego równania profesora. Ale tym razem nie jest to ciepła, kameralna opowieść, a wybebeszająca emocjonalnie jazda bez trzymanki.

Grobowa cisza, żałobny zgiełk w tłumaczeniu Anny Karpiuk to przejmujące grozą opowiadania o tęsknocie, zazdrości i śmierci. Trzynaście powiązanych ze sobą opowieści, które wciągają nas w spiralę świata, z którego trudno uciec. Historia, która zaczyna się niewinnie – od słonecznego dnia i tortu z truskawkami, zabierze nas do pracowni kaletnika, szyjącego torbę na ludzkie serce, do ogródka pełnego marchewek w kształcie ludzkich dłoni i do muzeum tortur.

Grobowa cisza, żałoby zgiełk to powieść szkatułkowa, która zachwyca tym bardziej, im głębiej zaglądamy do misternej szkatuły, w której autorka układa swoje przerażająco piękne opowieści. Wystarczy tylko uchylić wieczko…

"— Podobno potrafi pan zrobić każdą torebkę. — Kobieta zdjęła okulary przeciwsłoneczne i zastukała długimi paznokciami w stół.
— Oczywiście. — Aby zamaskować konsternację, rozłożyłem przed sobą szkicownik. — Czyli potrzebuje pani torby do noszenia serca?
— Zgadza się.
"

Wyczyść
  
Oryginalny tytuł

寡黙な死骸みだらな弔い

Wydawnictwo

Rok wydania

2020

Poleca

,

ISBN

9788395530081

Liczba stron

176

Z opowiadania na opowiadanie coraz więcej jest elementów grozy, niesamowitości, nawet groteski – co nie odbiera tej prozie siły psychologicznej. Będą więc marchewki w kształcie ręki, tygrys bengalski, tajemnicze muzeum tortur, kobieta z sercem na wierzchu… Zawsze będzie tam śmierć, czasem morderstwa, trochę ciszy i trochę zgiełku. Jest to proza psychologiczna, ale jednocześnie powściągliwa, skupiająca się raczej na zachowaniach, budowaniu scenerii, a nie rozgrzebywaniu życia wewnętrznego bohaterów. I tym bardziej – przynajmniej dla mnie – interesująca.
Kinga Dunin, Krytyka Polityczna
Grobowa cisza, żałobny zgiełk to kolejne udane spotkanie z literaturą Yōko Ogawy. Połączenie oka do ekscentrycznych postaci, przewrotne ukazanie mroków ludzkiej duszy oraz metafikcyjne i konstrukcyjne igraszki tworzą całość dającą czytelnikowi nie tylko frajdę, ale i interpretacyjne zagwozdki. Tajfuny nie zawodzą, pięknie wydają, a Anna Karpiuk przetłumaczyła bez zarzutu.
Qubuś pożera książki
Tym, co najlepsze u Ogawy, wydają się małe, ostre jak brzytwa zdania. Gdy bohaterka pyta oprowadzającego po wystawie narzędzi tortur, czy nie miałby ochoty czasami wypróbować tych eksponatów, ten mówi wprost „Oczywiście że tak (…) Nie wystawiam rzeczy, które tak na mnie nie działają”. Fascynują także życiorysy bohaterów, prawie za każdym razem w jakiś sposób zranione śmiercią, rozstaniem, samotnością czy chorobą.
Paweł Biegajski, Melancholia Codzienności

Na razie nie ma opinii o produkcie.

Dodaj opinię

Napisz pierwszą opinię o „Grobowa cisza, żałobny zgiełk”

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *

Może spodoba się również…

Aktualizowanie...
  • after-the-quake
    After The Quake 
    • Czas oczekiwania:

      3-4 tygodnie

      
    $12,49
  • Brak produktów w koszyku.