Fumiko Enchi

Fumiko Enchi (właśc. Fumiko Ueda, 1905–1986) to jedna z najbardziej szanowanych japońskich pisarek XX-wiecznych. Od dziecka wiele czytała i zadebiutowała sztukami teatralnymi, które były bardzo dobrze przyjęte przez krytyków i czytelników (w odróżnieniu od jej wczesnych opowiadań). Poważne problemy ze zdrowiem, na które cierpiała od dziecka, oraz utrata domu i całego majątku w wyniku bombardowań Tokio pod koniec II wojny światowej spowodowały przerwę w jej pisaniu.

Sukces Enchi osiągnęła dopiero po wojnie. Jej głęboko psychologiczne powieści, których bohaterki często szukały sposobów na znalezienie swojego miejsca w patriarchalnym społeczeństwie i kształtowały własną osobowość, zyskały jej duże grono wiernych czytelników i znakomite recenzje krytyków. Pod wpływem fascynacji prozą Tanizakiego, którą zaczytywała się jako nastolatka, za jeden z wiodących motywów w swym pisarstwie Enchi obrała również seksualność starszych kobiet, temat dotychczas nieporuszany w literaturze japońskiej.