Kanae Minato

Kanae Minato (1973–) w młodości była zapaloną czytelniczką kryminałów, zarówno japońskich (Ranpo Edogawa, Miyuki Miyabe, Yukito Ayatsuji), jak i zachodnich (Maurice Leblanc, Agatha Christie). Jej własna przygoda z pisarstwem zaczęła się dopiero po trzydziestce; po studiach zdecydowała się wyjechać jako wolontariuszka do Tonga w Polinezji, a po powrocie do kraju pracowała jako korepetytorka. Po pióro sięgnęła w nadziei na karierę scenarzystki, jednak jej teksty szybko zostały docenione na konkursach dla młodych literatów.

Jej pierwsza książka wydana drukiem – Kokuhaku (ang. Confessions) – otrzymała w 2009 r. Nagrodę Księgarzy (Hon’ya Taishō), co umocniło jej pozycję bestsellera. Powieści Minato reprezentują gatunek nazywany iyamisu (eww-mysteries): balansują na granicy kryminału, thrillera i powieści psychologicznej. Większość utworów pisarki została zekranizowana, a do najpopularniejszych należą N no tame ni, Shirayuki Hime Satsujin Jiken czy Hana no Kusari. Kanae Minato była nominowana do Nagrody Naoki trzy razy: w 2013 r. za Bōkyō, w 2016 r. za Poison Daughter, Holy Mother, a w 2018 r. za Mirai.